jueves, 14 de diciembre de 2017

Expediente Barcelona - Francisco González Ledesma

La mano suelta para escribir se le suponía al autor después de publicar infinidad de novelas del oeste bajo el pseudónimo de Silver Kane. Aquí se pone más serio (pero con ironía) y retrata la Barcelona del franquismo y la transición, y con buen pulso. Además hay un confuso trasfondo de novela negra que me parece anecdótico, así como la aparición del comisario Méndez que pasaba por allí.

martes, 12 de diciembre de 2017

La uruguaya - Pedro Mairal

Un amor fugaz en el Río de la Plata trenzado con las circunstancias socioeconómicas de los tiempos que corren contado en primera persona por un escritor argentino. El lenguaje también es rioplatense, vivo y coloquial. Una narración vital y llena de humor, con buenos personajes que se hacen entrañables.

viernes, 8 de diciembre de 2017

The Acceptance World - Anthony Powell

Nick Jenkins keeps on dancing to the music of time. Here we are in the third book of the series at the beginning of the thirties, just after "the slump", that is the Great Depression. Social life, friends and lovers, painting and writing, all in the british way of life.

martes, 5 de diciembre de 2017

Udaberri bat

   Ezin gehiegi iraun egoitzan. Gela txikitxoa zen, leihoak ezerezera ematen zuen eta alboko frantsesak zalapartatsuak ziren oso. Lanaldi erdian nengoen eskola bateko jantokian umeak zaintzen, egonaldia eta arratsaldez hartzen nituen ingeleseko klaseak ordaintzea helburu.
   Horrela “Room for Rent” iragarkia ikusi eta segidan ados jarri nintzen bere burua “Mr Doyle” aurkeztu zuen etxeko jabearekin. Bera etxe hartan jaioa zen, zela berrogeita hamar bat urte, gerraostean.
   Bere historiaz jabetzen hasi nintzen. Bakarrik bizi zen, bananduta zegoen eta bi seme-alaba zeukan, dagoeneko nagusiak. Dibortzioa ta gero bere emazte ohia bizi ziren etxebizitzaren jabe geratu zen (“these things happen” komentatu zuen) eta bera haurtzaroko etxe familiarrera itzuli zen.
   Larunbatetan telebistako futbol partida ikustera gonbidatzen ninduen. Igandeetan, goizeko bederatziak inguru, bizkar-zorro bat hartuta abiatzen zen; sandwichez, koadernoaz eta prismatikoak iruditu zitzaizkidan (eta baziren) tramankulu batez hornituta.
   Bigarren igandean, kuriosoa naiz, irteera hauetaz itaundu nion (“bird watching?” saiatu nintzen). Irripartsu “I watch trains” berak erantzun. “Trainspotting so” ni, pelikula buruan eta jakintsuarena egiten.
   Laguntzea eskaini zidan eta hurrengo igandean biok irten ginen, arropaz ondo babestuta (udaberria zen), neu bizkar-zorroaren kargu eta bera whiski errazio bikoitzaz beteta zeukan petaka erakutsiz (“soil soilik asmo sendagarriekin” ahoskatu zuen, ingelesek lehen zuten modu erretorikoan).
   Aukeratutako begiratokira iritsita aulki tolesgarri batean eseri zen eta ni metro batzuetara jausita zegoen enborrean. Berba gutxi egin genuen. Inguruetan tren geltoki handi bat zegoen eta nekez pasatzen ziren hamar minutu trenen bat agertu eta desagertu egin barik.
   Mr Doylek batzutan bere koadernoan zirriborroak egiten zituen eta noizean behin prismatikoak pasatzen zizkidan xehetasun bat edo beste adierazten, gehienetan nik ezer ulertu gabe.
   Ankak luzatzeko ibilalditxoak eginda, sandwichak jaten, petakatik zurrupada motzak hartuta, eta behin lokomotora bi zeraman konboi luze baten agerpen gorenarekin, goiza pasatu zen.
   Etxera bueltatu ginen (apur bat nire etxea zen jadanik) eta nik hala eskatuta bere trenbideko bilduma erakutsi zidan: koadernoak, marrazkiak, argazkiak, maketak eta zenbait oroigarri.
   Ekainean elkarri adio esan genion esku estutze sendo batez. Ordudanik irudi bat gordeta daukat buruan, oso esanguratsua delako sentimenarekin, zehatz zer esan nahi duen ez baldin badakit ere: gizon bat, bakarrik, trenak begiztatzen.

jueves, 30 de noviembre de 2017

Bizitza homeopatikoak - Xabier Mendiguren Elizegi

Euskal idazlerik oparoenetarikoa, ta beti maila itxurosoa mantentzen duena, nire ustez. Hemen bi nobela labur biltzen du. Liburudenda bateko jabearen ajeak alde batetik eta Bruselan zegoen itzultzaile bateko famili arazoak bestaldetik. Gatazka madarikatua tartean beti.

lunes, 27 de noviembre de 2017

Vidas imaginarias - Marcel Schwob

Se publicó hace 121 años este libro de breves biografías en parte inventadas (supongo). Algunas me han resultado difíciles de digerir y otras me han gustado, especialmente las de piratas, que le vamos a hacer. Se le considera un precursor y murió joven a consecuencia de una gripe.

viernes, 24 de noviembre de 2017

The Nearest Thing to Life - James Wood

Art, in the original George Eliott's quotation, and literature in this book is that nearest thing. James Wood is a literary critic and an englishman in New York (or in America at least). This is a little essay about fiction. Literature is to tell about the details, those details that go unnoticed in everyday life. There is a final part about being away from home.